Michael Beutler maakt monumentale installaties met eenvoudige materialen. Hij ontwikkelt zelf gereedschappen om papier, karton of textiel om te vormen tot sculpturale elementen, die vervolgens worden gebruikt in de constructie van zijn installaties die de ruimte vullen. 

Voor Michael Beutler is de tentoonstelling een atelier. Zijn kunst ontstaat niet in het atelier, maar ontvouwt zich in dialoog met de ruimtes van het museum en met de hulp van een groot team. Michael Beutler benadert elk project als een leerproces waarin de deelnemers samen de mogelijkheden van de materialen verkennen. Het uitwisselen van kennis en vaardigheden is minstens even belangrijk als het eindresultaat. 

De kunstenaar toont dat u met beperkte middelen en door samen te werken grootse dingen kunt realiseren. Zijn werk is tegelijk een uitnodiging om te experimenteren en na te denken. Hoe kunnen wij zelf de makers zijn van de wereld om ons heen en van onze relaties? Welke instrumenten hebben we daarvoor nodig?

Het Begijnhof van Hasselt is een sterk voorbeeld van middeleeuwse stedelijke architectuur die gericht is op gemeenschap en eenvoud. De lage, witgekalkte huizen zijn gebouwd in baksteen en georganiseerd langs smalle, kronkelende straatjes en kleine pleinen. Deze menselijke schaal benadrukt rust en beslotenheid, wat perfect aansluit bij het leven van de begijnen. De sobere gevels, kleine raamopeningen en beperkte decoratie tonen een architectuur die functioneel is, maar tegelijk harmonieus en tijdloos. De Sint-Catharinakerk vormt het architecturale en spirituele middelpunt van het begijnhof en zorgt voor een duidelijke hiërarchie binnen het geheel. De samenhang tussen gebouwen, open ruimte en groen maakt het begijnhof tot een zorgvuldig ontworpen woonomgeving avant la lettre. 

Z33 – Huis voor Actuele Kunst, Design & Architectuur vormt een krachtig architecturaal contrast met het begijnhof. Het complex bestaat uit een historische vleugel en een hedendaagse uitbreiding, ontworpen door het Italiaanse architectenbureau Francesca Torzo. De nieuwbouw valt op door haar gesloten bakstenen gevels, ritmische raamopeningen en ingetogen materialiteit, die bewust aansluit bij de schaal en textuur van de historische binnenstad. Binnenin creëert Z33 een spel van licht, zichtlijnen en sequenties van ruimtes, waardoor bezoekers op een bijna choreografische manier door het gebouw bewegen. Architectuur wordt hier niet alleen gebruikt als omhulsel, maar als actief onderdeel van de kunstbeleving. 

Samen illustreren het Begijnhof en Z33 hoe architectuur in Hasselt verschillende tijdslagen verbindt. Waar het begijnhof staat voor traditie, rust en collectief wonen, vertegenwoordigt Z33 experiment, reflectie en hedendaagse interpretatie. Toch delen beide sites een aandacht voor schaal, materialiteit en ruimtelijke beleving, wat hun dialoog bijzonder sterk maakt binnen het stedelijke weefsel van Hasselt.