Deze lezing vertrekt vanuit het werk van de Duitse romantische schilder Caspar David Friedrich (1774-1840 ) om tot een filosofische maatschappelijke, reflectie van kunst en geschiedenis te komen.

Daarbij maakt de spreker van de - naast veel visuele voorbeelden van het werk van Friedrich zelf- gebruik van de kritische ideeën van Friedrich Nietzsche om de filosofische en historische context van het werk van Friedrich te benaderen en de waarde ervan in de latere context te situeren.

Vragen die daarbij -op een toegankelijke manier- behandeld worden zijn: Wat is de maatschappelijke rol van kunst en geschiedenis? Wat is de relatie tussen de intentie en de wereld van de kunstenaar ? Kan een kunstwerk (im)moreel of zelfs crimineel zijn?...

Wordt ongetwijfeld een verrijkende en vernieuwende ervaring.