Tijdens de Corona periode begon Emilia met het van dichtbij observeren van de nabije natuur (in haar tuin en in haar buurt in Melle) en met het vastleggen van de vele interessante details, uitsluitend door middel van dagelijkse low-tech fotoreeksen met een gewone gsm in plaats van met een fotocamera, zoals ze de jaren voordien deed.

Deze dagelijkse natuurobservaties van korte duur en met beperkt fotomateriaal, die eerst een soort ‘persoonlijke uitdaging’ en een tweederangs hobby waren, zijn sindsdien geëvolueerd naar echte mindfulness momenten met focus op de natuur. Het zijn als het ware ‘kleine fotosafari’s in de eigen tuin en buurt’.

De onderwerpen van de getoonde natuurfoto’s zijn alledaagse insecten en planten, soms een vogel of een dier, in alle seizoenen. De toevallige ‘ontmoetingen’ met onopgemerkte of kleine of onooglijke natuurverschijnselen zijn steeds het resultaat van vele uren wandelen en observeren met nieuwsgierigheid, veel geduld en veel geluk die een mens gelukkig kunnen maken.